Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

Η Λίμνη

Λοιπόν παιδιά, εγώ δεν θα σας πω αν η ιστορία που θα διαβάσετε είναι αληθινή η όχι, εγώ απλά θα σας πω τι μου συνέβη. Μετά καλείστε εσείς να πιστέψετε η όχι το όλο θέμα. Αυτό το καλοκαίρι ήταν το πιο βαρετό της ζωής μου, έτσι λοιπόν μια μέρα αποφάσισα να πάω βόλτα στο βουνό. Μάζεψα τα πραγματάκια μου, πήρα το κολατσιό μου και το νεράκι και άρχισα το μικρό μου ταξιδάκι. Όλο το πρωί ήταν μια χαρά, έκανα της βόλτες μου, μελέτησα τη χλωρίδα και την πανίδα του μέρους, έφαγα τα κολατσιά μου και έπαιξα λιγάκι (κάτι κουλά που κάνω όταν είμαι μόνη μου). Όμως αυτό που δεν υπολόγιζα ήταν ότι θα έρθει η νύχτα. Και βράδιασε, με εμένα στο βουνό ολομόναχη μέσα στο "δασός" ( δεν είναι και πολύ πυκνό). Σαν καλό προσκοπάκι που είμαι έβγαλα και εγώ την πυξίδα μου για να δω από που θα με βγάλει στην λεωφόρο για να ειδοποιήσω τους δικούς μου να έρθουν να με πάρουν. Η πυξίδα όμως έδειχνε τρελά, έτσι και εγώ σκέφτηκα ότι χάλασε, έβγαλα λοιπόν το κινητό μου για να πάρω τους γονείς μου τηλέφωνο. Εκεί που τους καλούσα ήταν σαν να κόπηκε η γραμμή και άκουσα μέσα από το τηλέφωνο 2 φωνές. Η μια μου έλεγε συνεχόμενα: "Αυτή θα είναι η τελευταία σου φορά που θα κάνεις κάτι σαν αυτό", το κατάλαβα μετά από πολλές φόρες γιατί το άκουγα σαν κάποιος να ξεψυχάει , η άλλη φωνή μου έλεγε: "Τρέξε να σωθείς από το παρόν σου , για να βρεις το μέλλον σου", με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και η πρώτη, και οι 2 την ίδια ακριβώς στιγμή. Όταν κατάλαβα τι μου έλεγαν, κοίταξα την οθόνη του κινητού για να δω μήπως πήρα λάθος αριθμό και αντί για αυτό είδα 2 πρόσωπα νεκρών. Είχα μείνει κόκαλο και καθόμουν και τα κοίταζα όταν ξαφνικά το ένα έβγαλε απότομα το χέρι του και με έπιασε από το χέρι (ακόμα έχω τα σημάδια σαν κάψιμο), μετά από αυτό πέταξα κάτω το κινητό και έκανα 2 βήματα προς τα πίσω. Ξαφνικά τα 2 αυτά πρόσωπα εμφανίστηκαν μπροστά μου με ολόκληρα το σώμα τους, το ένα από τα 2 μου είπε: "ακόλουθα το μέλλον και άσε πίσω το παρελθόν σου", δεν πολύ καταλάβαινα τι εννοούσε αλλά τα ακολούθησα από πίσω. Σε λίγα λεπτά ήμασταν σε ένα ξέφωτο το όποιο ήταν ηλιόλουστο από το φως του φεγγαριού, στο όποιο εντόπισα μια λίμνη. Τα 2 πρόσωπα πήγαν μέχρι μέσα στο πιο βαθύ σημείο της λίμνης. Στο φως του φεγγαριού κατάλαβα ότι η ύλη τους δεν υπήρχε γιατί ήταν σαν να είχαν εισβολές σήματος όπως η τηλεόραση όταν δεν πιάνει καλά το σήμα. Τότε το ένα από τα 2, το πρώτο που μου μίλησε αρχικά, με κοίταξε και ύστερα μου είπε: "Κάνε κάτι για μας και θα είμαστε μαζί σου στο παρελθόν και στο μέλλον σου", μόνο που αυτήν την φορά το άκουσα πεντακάθαρα, χωρίς να είμαι σίγουρη τι εννοούσε. Και τι έκανα, βούτηξα στην λίμνη και είδα 2 άτομα στον πάτο, βγαίνοντας από την λίμνη, έκοψα 2 λουλούδια και τα πέταξα μέσα και ύστερα ψιθύρισα: "ελπίζω να είστε καλά από δω και στο εξής". Ύστερα από 5-6 λεπτά έπιασα το κινητό μου και τηλεφώνησα στους γονείς μου. Οι δικοί μου σοκαρίστηκαν που με είδαν παπί και με ρώτησαν τι συνέβη, εγώ τους είπα ένα ψεματάκι σχετικά με μια μεγάλη λακκούβα με νερό στην οποία έπεσα μέσα. Εκείνοι δεν το ξέρουν και εγώ ακόμα αναρωτιέμαι τι να εννοούσε το πνεύμα όταν μου είπε ότι θα βρίσκονται μαζί μου στο παρελθόν και μέλλον. http://gokuthelegend.wordpress.com/



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου