Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013

Την ώρα που κοιμόμουν

Όταν ήμουν μικρή ακόμη(δώδεκα χρονών) άρχισα να έχω μια ανθυγιεινή περιέργεια για το μεταφυσικό τομέα. . ιστορίες φαντασμάτων και γενικά τρόμου δεν μου προκαλούσαν κανένα φόβο ισα ισα με εξίταρε να πιστεύω ότι υπάρχει κάτι παραπάνω από αυτό που βλέπουμε. . Κάποια στιγμή άρχισα να ασχολούμαι με μαγεία. . λόγο μικρής ηλικίας το να βρίσκω υλικό για διάβασμα η ακόμη και εξοπλισμό που χρειάζεται σε ορισμένα τελετουργικά ήταν επιστημονική φαντασία, οπότε στράφηκα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας που είχαν την φήμη ότι ασχολούνται με τέτοια πράγματα. . . . στην αρχή με απέφευγαν γιατί δεν εμπιστεύονταν , ίδιος ένα μικρό κοριτσάκι, αλλά η επίμονη μου τους κέρδισε. . οπότε βρέθηκα ανάμεσα σε άτομα που m έμαθαν πολλά και ένιωθα πλέον ότι δεν είμαι μόνη. . . Μετά από αρκετό καιρό(περίπου στα 16) και αφού είχα διαβάσει πολύ και γενικά ασχοληθεί με τον τομέα άρχισα να έχω το συναίσθημα ότι κάποιος με παρακολουθούσε ακόμη και μέσα στο ίδιο μου το σπίτι. . ένιωθα άβολα αλλά όλος περίεργος δεν πίστευα πως θα μου κάνει κακό ότι και αν ήταν αυτό που ένιωθα πως με ακολουθεί όλη την ώρα. . . ο καιρός πέρασε και πλέον πίστευα ακράδαντα πως ήταν εκεί! ώσπου μια μέρα οι "δάσκαλοι" θεώρησαν ότι έχω πλέον και την ικανότητα και την κρίση για να διαχειριστώ ένα δώρο. Μου έδωσαν ένα χαρτί με τρεις κατάρες να τις χρησιμοποιήσω όπως θέλω εγώ. Το πήρα και το έβαλα με τα υπόλοιπα βιβλία μου που τα είχα κρυμμένα μέσα στο δωμάτιο. . . εκείνο το βράδυ δεν θα το ξεχάσω ποτέ. εκεί που κοιμόμουν, ένιωσα κάτι και άνοιξα τα μάτια και τότε την είδα. . . μια γυναίκα με λευκό δέρμα, λευκά μακριά μαλλιά, λευκά ρούχα ήταν με την πλάτη γυρισμένη προς τα εμένα και έψαχνε κάτι εκεί που είχα κρυμμένα τα βιβλία. . . όταν γύρισε να με κοιτάξει τα μάτια ήταν ολόμαυρα! έμεινα ακίνητη, παγωμένη βασικά. . . δεν θα έκανα κίνηση για κανένα λόγο. . Δεν ξέρω πως με πήρε ο ύπνος ξανά αλλά το επόμενο πρωί ξύπνησα και νόμιζα πως ήταν όλα ένα όνειρο. . μέχρι τι στιγμή που πήγα στα βιβλία και όλα ήταν ανακατεμένα και έλειπε το χαρτί με τις κατάρες. . ρώτησα την μάνα μου αν μπήκε στο δωμάτιο και αρνήθηκε κατηγορηματικά! η παρουσία που ένιωθα πριν το συμβάν εξαφανίστηκε. . . μέχρι τώρα όμως μερικές φορές πάλι νιώθω όπως τότε. . . αλλά πλέον σπάνια. Από την φίλη argesh



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου