Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013

Εφιάλτης θανάτου

Όλα άρχισαν όταν είδα στις ειδήσεις κάτι πολύ παράξενο: έλεγαν ότι βρήκαν ένα παιδί περίπου 6-7 ετών σφηνωμένο μέσα σε ένα σωλήνα για 3 μέρες που δεν μπορούσε να κουνηθεί. Για λίγο ένοιωσα ότι βρισκόμουν και εγώ μέσα σε ένα σωλήνα, αλλά το σταμάτησα αμέσως γιατί δεν μου άρεσε καθόλου. Πήγα για ύπνο μα για λίγες ώρες δεν μπορούσα να κλείσω μάτι. Έξω είχε πολύ κρύο και άκουγα την φωνή του ανέμου. Στο μυαλό μου τριγυρνούσαν τρομακτικές φιγούρες και κραυγές, είχα ιδρώσει, πρώτη φορά μου συνέβαινε αυτό. Μετά από λίγο όταν γύρισα πλευρό ένοιωσα κάποιον να με πιάνει από το λαιμό και να με σφίγγει προσπαθώντας να με πνίξει. Σηκώθηκα και ξαναξάπλωσα, με πήρε επιτέλους ο ύπνος. Άρχισα να βλέπω ένα όνειρο, αλλά έτσι όπως άρχισε κατάλαβα από την αρχή ότι ήταν εφιάλτης: Ήμουν κάτω από το χώμα, κάτι σαν μια σπηλιά ή ένας σωλήνας ακριβώς στις δικές μου διαστάσεις. Δεν μπορούσα να κουνηθώ. Στον ορίζοντα έβλεπα μόνο σκότος και έτρεμα στη ιδέα ότι κάτι θα μπορούσε να πεταχτεί και να με αποτελειώσει. Κάποια στιγμή άκουσα βήματα ακριβώς από πάνω μου . Ξαφνιάστηκα. Έβαλα τα δυνατά μου να προχωρήσω και το κατάφερα, μα όσο προχωρούσα δεν έβλεπα τίποτα άλλο πάρα μόνο το ανατριχιαστικό σκοτάδι. Το συναίσθημα ήταν χάλια, σα να είσαι φυλακισμένος σε ένα σωλήνα, να προχωράς και να διακρίνεις μόνο ένα απέραντο σκοτάδι. Σκέφτηκα για λίγο: " Δεν θα βγω ποτέ από εδώ". Και ακριβώς εκείνη τη στιγμή άκουσα ήχους από φτυάρι, σαν κάποιος να σκάλιζε. Ήμουν ακίνητος δεν τολμούσα να κουνηθώ. Το φτυάρι ακουγόταν ακριβώς από πάνω μου. Το άκουγα αυτό 1 ώρα περίπου ασταμάτητα μέχρι που σταμάτησε. Περίμενα με αγωνία τι θα ακολουθούσε. Ξαφνικά μπροστά από τα μάτια μου ανοίγει μια τρύπα από πάνω και βλέπω το σιδερένιο μέρος του φτυαριού να ξανανεβαίνει. Μετά από αυτό υπήρχε μόνο μια σιγή που με έκανε να τρέμω. Σήκωσα το κεφάλι μου και συνειδητοποίησα ότι βρισκόμουν έξω από το χώμα. Το γύρω μέρος ήταν πολύ γνωστό, ήταν το δασάκι λίγο πιο πέρα από το σπίτι μου. Είχε πανσέληνο. Γύρισα από την άλλη μεριά να δω τι υπήρχε, μα ποτέ δεν πρόλαβα. Άκουσα ένα σατανικό γέλιο και είδα πάλι το σιδερένιο μέρος του φτυαριού να έρχεται με δύναμη στο κεφάλι μου. Εκείνη τη στιγμή άνοιξα τα μάτια μου και κατάλαβα ότι βρισκόμουν σπίτι. " Εφιάλτης ήταν", συλλογίστηκα. Το παράθυρο όμως ήταν ανοικτό. "Πολύ παράξενο" σκέφτηκα. Πήγα να το κλείσω αλλά είδα το δασάκι που ήταν λίγο πιο πέρα. Ήταν ακόμα βράδυ και είχε πανσέληνο. Κάτι μου τράβηξε την περιέργεια και έτσι ντύθηκα και έκλεισα την πόρτα του σπιτιού μου φεύγοντας. Ξεκίνησα να περπατώ προς το δασάκι. Τελικά έφτασα και αυτό που είδα δεν ήταν και ότι καλύτερο: Το χώμα ήταν σκαμμένο και πάνω στο έδαφος υπήρχε μια ματωμένη φανέλα και δίπλα ένα φτυάρι. Τρόμαξα και πήγα να φύγω μα πρόσεξα και κάτι άλλο: λίγο πιο πέρα από τη ματωμένη φανέλα υπήρχε μόνο το κεφάλι μου, και μου έδειχνε μια τρομακτική έκφραση ενός εφιάλτη..Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου