Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Μην με ενοχλείς

Το καλοκαίρι το πέρασα στο χωριό μου,ένα ωραίο και ήσυχο χωριό. Σχεδόν κάθε βράδυ ήμουνα με κάποιους φίλους μου ερχόταν εκεί κάθε χρόνο τέτοια εποχή στο χωριό και αυτοί για διακοπές. Περνάγαμε πολύ ωραία , δεν βαριόμασταν ποτέ. Ένα βράδυ κάναμε βόλτα κοντά στο δάσος σε έναν έρημο δρόμο. Καθώς περπατάγαμε και κάναμε αστεία , η κραυγή ενός πουλιού (κουκουβάγια νομίζω ήταν) μας κάνει να σταματήσουμε τα γέλια. Όλοι κάναμε ότι την αγνοούσαμε αλλά μέσα μας όλοι φοβόμασταν λίγο. Κάποιος που είχε εκδηλωθεί πιο πολύ είχε την ωραία ιδέα να γυρίσουμε πίσω στο καφενείο του χωριού απ όπου ξεκινήσαμε. Όλοι συμφωνήσαμε, και πήραμε τον δρόμο για τον γυρισμό. Όταν φτάσαμε στην πλατεία του χωριού (που είναι μπροστά από το καφενείο), δεν είδαμε κανέναν έξω. Όλοι ήταν μέσα, επειδή έξω αφού ήταν περασμένη η ώρα είχε βάλει λίγο κρύο. Καθώς μπαίναμε μέσα στο καφενείο είδαμε έναν γέρο που δεν τον είχαμε ξαναδεί να κάθεται κάτω από ένα δέντρο και να κοιμάται. Φορούσε κουρελιασμένα ρούχα, ένα μάλλινο καπέλο και δίπλα του είχε έναν υφασμάτινο σάκο. Δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία και μπήκαμε μέσα. Την άλλη μέρα στο καφενείο καθόμασταν σε ένα τραπέζι. Εκεί που συζητούσαμε μας πλησίασε μια κυρία που έμενε μόνιμα στο χωριό. Την γνώριζα και της είπαν να κάτσει μαζί μας εκείνη αρνήθηκε γιατί βιαζόταν να μας πει κάτι και να φύγει. Μας ρώτησε άμα είδαμε κάποιον γέρο χτες το βράδυ. Εμείς της είπαμε ότι είδαμε έναν γέρο που κοιμόταν. Τότε εκείνη φάνηκε λίγο τρομαγμένη. Τέλος πάντων να μην πολυλογώ μας είπε πως άμα τον ξαναδούμε να κάνουμε πως δεν τον είδαμε και ποτέ μα ποτέ να μην τον ξυπνήσουμε. Εμείς την ευχαριστήσαμε για την συμβουλή, και μόλις έφυγε συνεχίσαμε την συζήτηση που είχαμε αφήσει στην μέση. Μόλις τελειώσαμε όλοι θυμηθήκαμε τα λόγια της κυρίας και όλοι είμασταν τρομοκρατημένοι. Επειδή η περιέργεια μας έκαιγε όλους, αποφασίσαμε το αποψινό βράδυ που θα είχε πανηγύρι στο χωριό εμείς να πάμε να ψάξουμε για τον γέρο. Έτσι και έγινε λοιπόν. Εκείνο το βράδυ πήραμε φακούς και τέτοια και ξεκινήσαμε. Σε ένα σημείο καθώς ψάχναμε ξεχαστήκαμε και απομακρυνθήκαμε πολύ από την πλατεία του χωριού. Φτάσαμε στο παλιό ερειπωμένο αρχοντικό που ήταν αρκετά έξω από το χωριό. Ήταν πολύ όμορφο και σταματήσαμε για να το θαυμάσουμε λιγάκι. Ξαφνικά κάτω από ένα μεγάλο δέντρο διακρίναμε μια φιγούρα κάτω από το δέντρο, και πλησιάσαμε για να δούμε τι ήταν. Ήταν ο ίδιος γέρος που είχαμε δει στην πλατεία αλλά αυτή τη φορά κοιμόταν κάτω από το δέντρο! Δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε και τον πλησιάσαμε να δούμε ποιος ήταν. Όταν πλησιάσαμε πολύ κοντά του εκείνος μάλλον κατάλαβε ότι κάποιος τον πλησίαζε και άνοιξε τα μάτια του. Εμείς καταλάβαμε ότι τον ξυπνήσαμε και τον πλησιάσαμε ακόμα περισσότερο για να του ζητήσουμε συγνώμη που τον ξυπνήσαμε. Εκείνος μας φώναξε θυμωμένος << ΜΗ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙΣ!>>. Όλοι τα είχαμε κάνει πάνω μας και αρχίσαμε να τρέχουμε προς την έξοδο. Την άλλη μέρα το πρωί ξαναπήγαμε στο παλιό αρχοντικό. Κάτω από το δέντρο αυτή τη φορά βρήκαμε μόνο τον πάνινο σάκο του. Τον ανοίξαμε και μέσα βρήκαμε φωτογραφίες της κυρίας που μας είχε πει να μην τον ξυπνήσουμε στο καφενείο να είναι μαζί με τον γέρο. Αμέσως πήγαμε στο καφενείο για να ζητήσουμε εξηγήσεις. Βρήκαμε την κυρία και μας είπε δισταχτικά ότι αυτός ο γέρος ήταν ο άντρας της! Τότε ήταν που είχαμε τρομοκρατηθεί για τα καλά. Επίσης μας είπε πως ο άντρας τής είχε πεθάνει πριν είκοσι χρόνια! Δυστυχώς ή ευτυχώς ποτέ δεν μάθαμε τον λόγο που δεν έπρεπε να τον ξυπνήσουμε...Από τον φίλο Κωνσταντίνο



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου