Σάββατο, 4 Ιανουαρίου 2014

Νεκρός επισκέπτης

O θείος μου την προηγούμενη βδομάδα πέθανε από καρκίνο.. Κανείς δεν το περίμενε. Έγινε τόσο ξαφνικά που δεν κατάλαβα τίποτα. Από τότε εφιάλτες με κυνηγούν. Τον θείο μου δεν τον αγάπησα και πολύ. Δεν νομίζω να με αγαπούσε πολύ. Μου φερόταν πολύ ψυχρά. Όχι ομιλίες, όχι δώρα, τίποτα! Λοιπόν μετά την κηδεία του δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Τη πρώτη νύχτα χωρίς να είναι στη ζωή o θείος μου πηγαίνω στο κρεβάτι μου να ξαπλώσω και όπως πάει να με πάρει o ύπνος ακούω ένα θόρυβο σα να ανοίγει το παράθυρο. Έπειτα από δευτερόλεπτα ακούγονται βήματα, όλο κάτι πιο κοντά, όλο και πιο κοντά στο δωμάτιο μου. Με περιτριγυρίζει ένας τρόμος. Ξαφνικά μια φιγούρα φαίνεται στο τοίχο του διαδρόμου να περπατάει προς το δωμάτιο μου κρατώντας ένα τσεκούρι. Εκείνη τη στιγμή ξυπνάω. Ήμουν στο δωμάτιο μου, ήλιος έμπαινε στο δωμάτιο, όλα καλά αλλά δε μου φάνηκε σαν εφιάλτης μα σαν πραγματικότητα. Τέλος πάντων "εφιάλτης ήταν", σκέφτηκα. Την επόμενη έγιναν χειρότερα. Πήγα για ύπνο κατά τις 12, μεσάνυχτα. Με πήρε o ύπνος πολύ γρήγορα μα πάλι εφιάλτη είδα: πήγαινα λέει στη κουζίνα για να πιω νερό, ήταν νύχτα, μάλλον δε θα μπορούσα να κοιμηθώ... Και εκεί που πάω να πιω ακούγεται ένας ήχος από το παράθυρο. Βλέπω το παράθυρο και μου φάνηκε πως κάτι ερχόταν προς τα πάνω μου μα δεν έδωσα πολύ σημασία, η φαντασία μου θα είναι. Όμως όπως έπινα νερό ένα χέρι ξαφνικά με χτυπάει στον ώμο, γυρνάω και βλέπω ένα κοριτσάκι με ματωμένο πρόσωπο και ένα σκισμένο φουστάνι να με κοιτάει με τα ολόμαυρα μάτια του και να αρχίζει να γελάει δείχνοντας τα κοφτερά δόντια. Έβγαλε ένα τσεκούρι και τότε ακριβώς ξυπνάω... "Ουφ άντε πάλι και άλλος θανατηφόρος εφιάλτης. Πάλι καλά που δεν είναι αληθινό όλο αυτό!" Παραμιλουσα.. Και εκείνη τη στιγμή με χτυπάει ένα χέρι στον ώμο. Κατατρομαξα, ήταν η ίδια αίσθηση με αυτή του τρομακτικού κοριτσιού. Γυρνάω διστακτικά και βλέπω τον θείο μου να σηκώνει το τσεκούρι... Έκλεισα τα μάτια μου αλλά μετά κατάλαβα ότι και αυτό ήταν επίσης ένας ενοχλητικός εφιάλτης. Το πνεύμα του θείου μου με κυνηγούσε στα όνειρα μου. Αυτό που είδα εκείνο το βράδυ ήταν ένας εφιάλτης στον οποίο κοιμόμουν και έβλεπα εφιάλτη... "Μπερδεύτηκα..." Σκέφτομαι από μέσα μου. Σηκώνομαι για να καθίσω στη καρεκλά αλλά δε γινόταν,... η καρέκλα ήταν κομμένη στη μέση...Από τον φίλο Παναγιώτη



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου