Πέμπτη, 2 Ιανουαρίου 2014

Το στοιχειωμένο βαγόνι

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι παλιά αλλά ο θρύλος,κατάρα η όπως αλλιώς μπορεί κανείς να το πει κρατά μέχρι και σήμερα. Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα μικρό χωριό, την Οινόη, ένα χωριό που βρίσκεται στην Βοιωτία. Πριν από αρκετά χρόνια, μόλις δηλαδή φτιάχτηκε ο σιδηροδρομικός σταθμός, ένα τρένο καθώς σταματούσε χτύπησε θανατηφόρα τον πρώτο σταθμάρχη του σταθμού. Προς τιμή και μνήμη του σταθμάρχη την τελευταία γραμμή στην σειρά που ήταν το τρένο την κλείσανε και το μόνο που άφησαν ήταν ένα παλιό ξύλινο βαγόνι που λένε πως είναι στοιχειωμένο. Λένε πως είναι το φάντασμα του σταθμάρχη το οποίο ζητάει εκδίκηση. Κι όμως, από τότε πολλά φαινόμενα έχουν συμβεί σε εκείνο τον σταθμό. Εκτροχιασμοί, συγκρούσεις, εξαφανίσεις αλλά και ότι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί. Επίσης, λένε πως για να λυθεί η κατάρα και να μην γίνονται πια αυτά τα φαινόμενα πρέπει να μπουν στο βαγόνι δύο άτομα, το ένα θα συγκαλέσει την ψυχή του φαντάσματος με αυτά τα λόγια «expergiscimni stationmaster accipere animan tuam, et vincere aeternitate», και ο άλλος θα θυσιάσει την ζωή του για να καταφέρει να απελευθερωθεί το πνεύμα του φαντάσματος. Πριν μερικά χρόνια πήγε όντως μια παρέα παιδιών για να δουν αν είναι αλήθεια η όλη ιστορία και δύο αγόρια αποφάσισαν να μπουν στο βαγόνι. Τα παιδιά ανέβηκαν σιγά σιγά τα σκουριασμένα σκαλάκια του βαγονιού, ένα ανατριχιαστικό αεράκι άρχισε να φυσάει όταν ακούστηκε το πρώτο κλάμα. Ήταν από τα μικρότερα παιδιά που είχαν αρχίσει να φοβούνται. Μόλις τα αγόρια μπήκαν εντελώς στο βαγόνι η πόρτα του βαγονιού έκλεισε μόνη της, απότομα. Τα παιδιά που ήταν μέσα παρέμειναν ψύχραιμα μέχρι που άκουσαν μέσα από το βαγόνι ουρλιαχτά, βογκητά και φωνές... Η συνέχεια φρικτή. Κανείς δεν ξαναείδε τα παιδιά που ανέβηκαν στο βαγόνι που πήγαν να σώσουν τους κατοίκους του χωριού τους από το φάντασμα του σταθμάρχη... Και ποιος είμαι εγώ? χα ήμουν ένα από τα παιδιά που δεν μπήκαν στο τρένο εκείνη την νύχτα και πραγματικά είχα νιώσει το φάντασμα εκείνη την νύχτα πιο πολύ από τον καθένα γιατί το φάντασμα ακόμα ζει και θα ζει για πάντα μέχρι κάποιος να θυσιαστεί για αυτό. Από τον φίλο Νίκο



by Τρομακτικές Ιστορίες Android App http://ift.tt/16hLWGn

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου